Τρίτη 20 Νοεμβρίου 2018
Απόδημοι Κρήτες

Ο γέρος και το λαντουρίδι: Μια παλιά ιστορία

Δευτέρα 16 Μαΐου 2016 15:57

05_346564649_n


Του Φανούριου Ζαχαριουδάκη

     


Κάμποσες δεκαετίες έχουνε περάσει, πού σ” ένα χωργιό τση πάνω ρίζας του γέρο Ψηλορείτη, ένας γιος, του “πεσε »ο κλήρος» να γεροντοκομήσει το γέρο πατέρα του, αφού η μάνα ντου είχε νε φύγει από τη ζωή πριν από κάμποσο καιρό.

Είντα να “κανε ο μαύρο κακομοίτσης, απού αμοναχός είχε νε απομείνει στο χωργιό απ” ούλη την οικογένεια ντου.

Τ” άλλα ντου αδέρφχια είχανε πχιασμένα »φύλλα και φτερά».

Ο τσιμπραγός, άλλος αδερφός του, είχε νε ξεμπαρκάρει στην Αμερική σαν μετανάστης, ενώ το στεροβύζι τους, είχε νε απομείνει σόγαμπρος όταν υπηρετούσε νε τη στρατιωτική του θητεία, σε προάστιο των Αθηνών.

Απ” ότι φάνηκε όμως, με το καιρό, και τούτου νε του γιου ,πολύ του πεφτε να σάχνει αμοναχός το γέρο πατέρα ντου.

Ετσά το καταλάβαινε τουλάχιστον αυτός.

Γι΄αυτό, σύρε ξέσυρε, τον ήβαλε να καβαλικέψει στο γάιδαρο και στη συνέχεια τον ανέβασε πλια πάνω στο βουνό, απού ΄τανε μια μεγάλη σπηλιάρα.

Εκεί τον ήβαλε μέσα, αφού πλια μπροστά την εδιαρμίστηκε μια ολιά.

Στη συνέχεια τση “βαλε μερικούς κορμούς από ΄μπροστά, που τσ” είχε νε κομένους από “να πρίνο, για να παντούνε λίγο τον αέρα.

Δεν επαρέλειψε όμως να κουβαλήσει και μπόλικα ξύλα, για να τα βάνει ο γέρος τα βράδια στη φωτιά να μην εργά.

– Επαδά γέρο, θα σου φέρνω ΄γω, να τρως και να πίνεις και πράμα δε θα σου λείψει ποτέ μα ποτέ.

Ξύλα για τη φωτιά δε θα σου ξελείψουνε ποτέ, αφού γεμάτος είναι επαδά ο τόπος και ΄μεις θα σου κουβαλούμε νε συνέχεια.

Εξ΄άλλου σου “φερα και μπόλικες πατανίες από το χωργιό για να σκεπάζεσαι τα βράδια.

Νερό θα ΄χεις μπόλικο, αφού δε ξελείπει ολοχρονίς του χρόνου από τη καβούσα που “ναι επαδά όξω.

Να ΄σαι σίγουρος πως πράμα δε θα σου λείψει καμιά φορά.

Όϊ στο χωργιό, απού σε ξύπναγε αντίς την ώρα το μωροκόπελο καθώς και ο παλιόσκυλος απού εγαύγιζε ολονυχτίς τση νύχτας.

Με τούτα να και με κείνα να τα παχιά και παραπλανητικά λόγια ο γιος εσυγούρεψε το γέρο πατέρα ντου, πως καλά θα ΄ναι και επαδά που τον έφερε.

»Ανάλαφρος» στη συνέχεια ο γιος, από τα καθημερινά βάρη του γέρου ντου, γέρνει κάτω ωθέ το χωργιό.

– Ούτε ώ και ώ, ούτε πονώ και πονώ, ούτε φέρε μου και φέρε μου, δεν θα ξανακούσω, εμονολογούσε νε στη δρομαριά του ίσα με να φτάξει στο σπιτικό ντου.

Μόλις ήφταξε στο σπιτικό ντου, πιάνει και τα κάνει »χαρτί και καλαμάρι» τση μελεμενιάς του.

Τη βρήκε νε όμως και αυτή απόλυτα σύμφωνη, ενώ προσέθετε και τουλόγου τζη.

– Έ καλά του ήτανε πλιο, του παλιόγερου!!

Εξεσιχάθηκα τονέ και “γω, θεοψυχά μου!!

Μια κατρουλιδιά και μια ρουχάλα, λέω, ήτονε ούλο το σπιτικό μας!!

Καλά του “τανε , μα καλά του “τανε!!

Ωστόσο όμως δεν επεράσανε πολλές ημέρες και ο γιος εξέχασε τα τασίματα απού “χενε καουμένα στο γέρο πατέρα ντου.

Αυτή η περίφημη φαγοπιοτούρα και οι πολλές υποσχέσεις, λες και φτερά εκάμανε και πετάξανε από το μυαλό του.

Σκέτο, ολόσκετο λαντουρίδι, τού πεμπε κάθε ταχινή, με το μεγάλο ντου κοπέλι.

Το “βαζε το λαντουρίδι σε ένα τσιποκούρουπο, τό διδε του κοπελιού ντου και αυτό του το ανέβαζε στη σπηλιάρα.

Το κοπέλι ντου άφηνε το τσιποκούρουπο με το λαντουρίδι στη σπηλιάρα μέσα, έπαιρνε το αδειανό τσιποκούρουπο, και φαλάγγωνε ωθέ το χωργιό.
Εσηκωνότανε ο μαύρο κακομήτσης, ο γέρος, έτρωγε το λαντουρίδι και προσπαθούσε νε να σβήσει τη μαύρη πείνα του.

Δεν εκράτηξε όμως ετούτη να η κατάσταση πολύ καιρό, καθ” όσον ο χάρος, απάνω από το πορτομάγουλο τση σπηλιάρας, μικιό μονοψήφιο αριθμό μηνών του είχε νε γραμμένο για να ζήσει.

Με αποτέλεσμα μια ταχινάδα, που το εγγονάκι του είχε νε φερμένο το λαντουρίδι, και παρά τσι φωνές απού του έσιρε για να σηκωθεί να το φάει, αυτός δεν έβγαλε μιλιά.

Το εγγονάκι ντου όμως συνέχισε να τον σέρνει από τα χέρια και από τα πόδια φωνάζοντας του:

– Παππού, μρε Παππού, σήκω απάνω!! Σκώσου, απού σου “φερα το λαντουρίδι να το φας!! Γρικάς για δε γρικάς!!

Ακίνητος όμως παρέμενε αυτός, με συνέπεια το εγγονάκι ντου να αρχινήξει να του φωνιάζει νευριασμένα.

– Μα να σκωθείς θες εδά για δε σκώνεσαι!! Σάικα πως δε θα κάθομαι επαδά ολημερνίς τση μέρας για να σου φωνιάζω!! Κατάλαβες για δε κατάλαβες!! Στο …διάολο λέω “γω!!

Ταραχησμένο το εγγονάκι και η »ψυχή στα ρθούνια ντου», καθώς ήτονε, που ο παππούς του δεν εσηκωνότανε να φάει το λαντουρίδι, του »απολυταρίχνει» το τσιποκούρουπο στη μέσα μπάντα τση σπηλιάρας και από το ζόρε ντου να φύγει δεν επήρε νε μηδέ το αδειανό τσιποκούρουπο και σπαλαθώνει ωθώ το χωργιό, αφού πλια μπροστά του “σειρε ακόμα δυο – τρεις αγριοφωνάρες.

– Θες σκώσου να το φας , θες κάνε τον ανεσήκωτο, λέω εγώ!! Ότι χίλιο διάολο θες κάμε!! Εσιχάθηκα μπλιο να σου φωνιάζω!! Κατάλαβες για δε κατάλαβες!!
Σπαλαθώνει το ίσα κάτω, ενώ είχενε ωστόσο κολατσιδιάσει, και »στ΄άψε σβήσε» ήτονε φταγμένο στο χωργιό.

Δρόμο – δρόμο, σ΄ούλες τσι γειτονιές του χωργιού ντου, εβαταλαλούσε νε και ήλεγε για το παππού ντου.

Ήλεγε πως δεν εγρικούσε νε σήμερα για να σηκωθεί, να φάει το λαντουρίδι, λες και είχενε λαθράκους στα αυτιά.

Ο γιος του γέρο, όμως, σαν να »ψιλιάστηκε» το μοιραίο, και παίρνει και πάει την ίδια ώρα στη σπηλιάρα.

Απ΄ότι εφάνηκε, ήταν ο πρώτος απού διαπίστωσε πως δεν θα ξαναχρειαστεί να ξαναπέψει λαντουρίδι του γέρο πατέρα ντου.

Ο πατέρας του είχε νε πλέον φύγει από τη ζωή.

Ωστόσο όμως ο εγγονός, επήρε νε ένα σπουδαίο μάθημα!!

Εδιδάχθηκε, με ποιο τρόπο και αυτός να συμπεριφερθεί αργότερα στο πατέρα του, όταν θα είναι πλέον γέρος και θα έχει την ανάγκη του!!

Γιατί, ότι κάνεις θα σου κάμουνε!!

Εξάλλου, » κοπέλι και γουρούνι κι ως το μάθεις »!!!

Λεξιλόγιο:

τσιμπραγός = δίδυμος – διαρμίζομαι = συγυρίζω – εργά = κρυώνει – ταχινάδα = πρωινή – απολυταρίχνει = πετά με δύναμη – εγρικούσε = άκουγε – σπαλαθώνει = τρέχει με ταχύτητα – δρομαριά = διαδρομή – καβούσα = φυσική πηγή – τσιποκούρουπο = παλιό δοχείο μεταλλικό, ανοιχτό με χερούλι ,χωρητικότητας από δυο το μικρό.έως τεσσάρων κιλών γάλα το μεγάλο – ψιλιάστηκε = υποπτεύθηκε – λαντουρίδι = χυλός, ανούσιο φαγητό με αλεύρι – λαθράκους = μαλαθράκους, κακό σπυρί.

Μοιράσου το:Share on Facebook24Tweet about this on TwitterShare on Google+0Email this to someonePrint this page

Σχολιάστε

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν κοινοποιείται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *